حضرت فاطمه ؛ الگويي جاودانه براي زنان عالم

روز 20 جمادي الثاني، سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) است، بزرگ بانويي كه اقدامات وي در دوران كوتاه زندگي، از او الگويي فرهيخته و جاودانه براي زنان عالم ساخت.
به آفرينش و زندگي فاطمه اين نكته را به اثبات رساند كه مي‏توان احساسات و انعطاف زنانه را با شعور و درايت حماسي پيوند زد؛ مي‏توان از محيط خانه منشأ تحولات اجتماعي و تاريخي شد؛ مي‏توان در محراب عبادت با ملك همنوا گرديد و از آنجا، پاي به مسجد گذاشت و بلاغت را در ادبيات سياسي و فرهنگي به اوج رساند؛ مي‏توان اوج اقتدار زنانه را در خضوع به همسر، پرورش فرزند، خانه‏ داري هدفمند، توجه به علم و معرفت و حضور مؤثر در مهم‏ ترين عرصه‏ هاي حيات سياسي و اجتماعي، تعريف كرد و عمر كوتاه زندگي مادي را تا هميشه تاريخ جاودانه ساخت.

فاطمه‌ زهرا(س) شخصيتي ممتاز و برجسته
شخصيت‌ زهراي‌ اطهر، در ابعاد سياسي‌ و اجتماعي‌ و جهادي‌، شخصيت‌ ممتاز و برجسته ‌اي‌ است؛ به‌ طوري‌ كه‌ همه‌ زنان‌ مبارز و انقلابي‌ و برجسته‌ و سياسي‌ عالم‌ مي‌ توانند از زندگي‌ كوتاه‌ و پرمغز او درس‌ بگيرند.
زني‌ كه‌ در بيت‌ انقلاب‌ متولد شد و تمام‌ دوران‌ كودكي‌ را در آغوش‌ پدري‌ گذراند كه‌ مشغول يك‌ مبارزه‌ عظيم‌ جهاني و‌ فراموش‌ نشدني‌ بود. وي در دوران‌ كودكي‌، سختيهاي‌ مبارزه‌ دوران‌ مكه‌ را چشيد، به‌ شعب‌ ابي‌طالب‌ برده‌ شد، گرسنگي‌ و سختي‌ و رعب‌ و انواع‌ شدتهاي‌ دوران‌ مبارزه‌ مكه‌ را لمس‌ و بعد كه‌ به‌ مدينه‌ هجرت‌ كرد، همسر مردي‌ شد كه‌ تمام‌ زندگي‌ اش جهاد في‌سبيل‌الله‌ بود و در تمام‌ قريب‌ به‌ يازده‌ سال‌ زندگي‌ مشترك‌ فاطمه‌ زهرا (س) و اميرالمؤمنين‌(ع)، هيچ‌ سالي‌، بلكه‌ هيچ‌ نيم‌ سالي‌ نگذشت‌ كه‌ اين‌ شوهر، كمر به‌ جهاد في‌سبيل‌الله‌ نبسته‌ و به‌ ميدان‌ جنگ‌ نرفته‌ باشد و اين‌ زن‌ بزرگ‌ و فداكار، همسري‌ شايسته‌ يك‌ مرد مجاهد و يك‌ سرباز و سردار دايمي‌ ميدان‌ جنگ‌ را نكرده‌ باشد.
زندگي‌ فاطمه‌ ‌زهرا(س‌)، اگر چه‌ كوتاه‌ بود و حدود بيست‌ سال‌ بيشتر طول‌ نكشيد، اما اين‌ زندگي‌، از جهت‌ جهاد، مبارزه‌، تلاش‌، كار انقلابي‌، صبر انقلابي‌، درس‌، فراگيري‌ و آموزش، سخنراني‌ و دفاع‌ از نبوت‌ و امامت‌ و نظام‌ اسلامي‌، درياي‌ پهناوري‌ از تلاش‌ و مبارزه‌ و كار و در نهايت‌ هم‌ شهادت‌ است‌.
مقام‌ معنوي‌ اين‌ بزرگوار، نسبت‌ به‌ مقام‌ جهادي‌، انقلابي‌ و اجتماعي‌ او به‌ مراتب‌ بالاتر است‌. فاطمه ‌‌زهرا(س‌) به‌ ظاهر، يك‌ بشر و يك‌ زن‌، آن‌ هم‌ زني‌ جوان‌ است؛ اما در معنا، يك‌ حقيقت‌ عظيم‌ و يك‌ نور درخشان‌ الهي‌ و يك‌ بنده‌ صالح‌ و يك‌ انسان‌ ممتاز و برگزيده‌ است‌.

ام ابيها؛ تسلي ‌بخش پيغمبر(ص)
تا قبل از ازدواج كه دختركي بود، با آن پدر به اين عظمت كاري كرد كه كنيه‏اش را ام ‏ابيها – مادر پدر - گذاشتند. در آن زمان، پيامبر رحمت و نور، پديد آورنده دنياي نو و رهبر و فرمانده عظيم آن انقلاب جهاني انقلابي كه بايد تا ابد بماند، در حال برافراشتن پرچم اسلام بود.
آن حضرت چه در دوران مكه، چه در دوران شعب ‏ابي‌طالب و چه آن هنگام كه مادرش خديجه از دنيا رفت و پيغمبر را تنها گذاشت، در كنار و غمخوار پدر بود. دل پيغمبر در مدت كوتاهي با دو حادثه وفات خديجه و وفات ابي ‌طالب شكست. فاطمه زهرا (س) در آن روزها قد برافراشت و با دستهاي كوچك خود غبار محنت را از چهره پيغمبر زدود.

سايت اخبار شيعيان