چگونه شيعيان اعتقاد دارند كه پيامبر و ايمه بر عالم امكان ولايت دارند در حالي كه برخي مضاميني كه در روايات هست با اين عقيده منافات دارد؟

توضيح: در دعاي امام چهارم عليه السلام در روز دوشنبه آمده است: « الحمد لله الذي لم يشهد احدا حين فطر السموات و الارض و لا اتخذ معينا حين برا النسمات. يعني حمد خدايي را سزاست كه هنگام خلقت آسمان ها و زمين شاهدي نداشت و در ايجاد جان ها ياوري نگرفت. » چگونه شيعه عقيده دارد كه خلقت در محضر پيامبر صورت گرفته است؟

پاسخ 1: سند شاهد مستشكل ضعيف است.
سند اين دعا ضعيف است.

پاسخ 2: به قرينه ي آيات قرآن، عبارت مورد استناد صرفا در مورد مردم عادي است.
به قرينه ي آيه ي 51 سوره ي كهف كه فرموده است: « ما اشهدتهم خلق السموات و الارض » كه مراد آن افراد عادي از مردم است، ترجمه ي دعاي امام سجاد - عليه السلام - چنين مي شود: « حمد براي آن خدايي كه احدي از افراد مردم عادي را شاهد خلق خود قرار نداد. » بنابراين آيه ي شريفه منافات ندارد با اين موضوع كه خداوند برگزيدگان خود را، كه دركيفيت اصل خلقت، طينت، كمالات و صفات از همه ي خلايق ممتاز و اشرف و افضلند و هيچ مخلوقي مانند ايشان نيست، جهت تشريف و تكريم، نه به جهت احتياج و نه براي استعانت و نه شركت آنان در خلقت شاهد خلق قرار دهد.

پاسخ 3: در متون ديني عباراتي وجود دارد كه موضوع آن ها مردمان عادي هستند و پيامبران و ايمه وساير برگزيدگان را شامل نمي گردد.
نظير اين جمله كه در نظر اول عموميت دارد ولي در واقع مراد از آن افراد عادي و متعارف مي باشند، كلام پيامبر در وصف ابوذر است كه فرمودند: « آسمان سبز سايه نيفكنده و زمين در بر نگرفته مردي را كه از ابوذر راستگوتر باشد. » واضح است كه در اين جمله نظر به افراد عادي است نه به پيامبر و اهل بيت آن حضرت.


سايت فطرت