پرسشي در ولايت تكويني

توضيح پرسش: آياتي كه مي فرمايد خداوند ولي و مولاي شماست و خدا براي ولايت و ياري كافي است و براي شما ولي و ياوري نيست مگر پروردگار و آيات مشابه ديگر با آيه ي جعل ولايت (انما وليكم الله …) منافات دارد. همچنين شان ولايت تكويني براي پيامبر كه شيعه به آن معتقد است را نفي مي كند.

پاسخ:

1- ولايت خداوند به ذات خود مي باشد و ولايت پيغمبر و امام و ديگران بالعرض بوده و از جانب خدا قرار داده شده است. آيه ي شريفه ي « انما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلوه و يؤتون الزكوه و هم راكعون » (آيه ي 55 سوره ي مايده) به اتفاق شيعه و علماي اهل سنت در شان مولي امير المؤمنين عليه السلام نازل شده و مي فرمايد خدا, پيامبر و اميرالمؤمنين ولي و صاحب اختيار شما هستند. پس شيعه پيامبر و امام را به امر خدا و از جانب او, ولي و مولاي خود ميداند و اين شرك نيست.

نظير اين آيه آيات مالكيت است كه در چند آيه مي فرمايد خدا مالك آسمان ها و زمين ها و مالك كل مخلوقات است ولي در آيات ديگر براي مخلوق هم مالكيت قايل مي شود و مالكيت مخلوق از بديهيات شرع و عرف و عقل است. پس اين آيات با يكديگر تنافي ندارند. خداوند مالك بالذات است و مالكيت مخلوق بالعرض و محدود از جانب خداست.

همچنين آياتي كه مي فرمايد خداوند براي شهادت و حفظ اعمال كافي است, با آياتي كه به صراحت مي گويد خداوند در ميان خلق شهدا و اشهاد و شهيد و حافظين و حفظه قرار داده است منافات ندارد.

2- قرار دادن ولي براي مردم به معني نياز خداوند و شريك بودن در ولايت او نيست.

آيه ي 111 سوره ي اسرا مي فرمايد: « و لم يكن له شريك في الملك و لم يكن له ولي من الذل » يعني براي خدا در ملك و پادشاهي شريكي نيست و براي او وليي از جهت ذلت و خواري (يعني از روي احتياج) نمي باشد. پس قيد كلمه ي « من الذل » نشانگر آن است كه اين ولي از روي احتياج نيست.

اما انتخاب ولي و اوليا نفي نشده است. به عنوان مثال در آيه ي 62 سوره ي يونس فرموده است: « الا ان اولياء الله لا خوف عليهم و لا هم يحزنون.» يعني آگاه باشيد بر اولياي خدا (بندگان برگزيده پروردگار) ترسي و حزني نيست.

سايت فطرت