اين زايران مشرك‌اند؟

مقابل حرم امام رضا عليه السلامايستاده بوديم كه ‌گفت: اين زايران مشرك‌اند.
گفتم: چرا؟
گفت: چون از غير خدا حاجت مي‌خواهند. آن‌ها به جاي بنده‌ي خدا بايد از خدا كمك بخواهند.
گفتم: اگر از تو يك ليوان آب بخواهم به من نمي‌دهي؟
گفت: چرا مي‌دهم!
گفتم: من آب را از تو خواسته‌ام يا خدا؟
گفت: خوب از من خواسته‌اي اما اين فرق مي‌كند. من زنده‌ام اما امام رضا [عليه السلام] زنده نيست!
گفتم: پس كمك خواستن از غير خدا شرك نيست.
گفت: بله! به شرط زنده بودن كمك كننده.
گفتم: مگر اين زايران از جسم امام رضا عليه السلام درخواست كمك مي‌كنند؟
گفت: نمي‌دانم!
گفتم: پس چرا حكم بي‌جا صادر مي‌كني؟!
گفت: به هرحال اين كار درست نيست!
گفتم: كدام كار؟
گفت: همين حاجت خواهي از مرده.
گفتم: فرض كن كه اين كار، كار درستي نباشد. مگر هر كار نادرستي شرك است؟
گفت: نه
گفتم: نهايت امر اين است كه كار اين زايران كاري است بيهوده، نه اين‌كه شرك باشد. شرك يعني اعتقاد به الوهيت فرد يا چيزي غير از خدا!
گفت: خوب حالا اين زايران از روح امام رضا [عليه السلام] كمك مي‌خواهند يا جسم‌اش؟
گفتم: اول مشكل تهمت شركي كه زده‌اي را حل كن تا جوابت را بدهم.
گفت: چگونه؟
گفتم: از تمام زايران امام رضا عليه السلام از اول تا حالا بايد حلاليت بطلبي!
گفت: چگونه؟
چيزي نگفتم. فقط شانه بالا انداختم و راهي حرم شدم...

به نقل از وبلاگ"من هم شيعه هستم"