سلام عليكم
فرموده بوديد:
ما شيعيان كه معتقد به شفاعت 14 معصوم عليهم السلام به اذن خدا هستيم چرا در آيات 43و 44 سوره زمرشفاعت را اختصاص به خداوند مي داند و مخصوصا در آيه 43 اين سوره شفاعت خواستن از غير خدا را با حالت استفهاميِ همراه با سرزنش بيان مي فرمايد؟

پاسخ:

اتفاقاً در قرآن آيات ديگري آمده است كه شفاعت را تاييد كرده است مثلاً:

وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِليَ‏ جَهَنَّمَ وِرْدًا(86)
لَّا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتخََّذَ عِندَ الرَّحْمَانِ عَهْدًا(87)
و مجرمان را (همچون شتران تشنه‏كامي كه به سوي آبگاه مي‏روند) به جهنّم مي‏رانيم... (86)
آنان هرگز مالك شفاعت نيستند مگر كسي كه نزد خداوند رحمان، عهد و پيماني دارد. (87)

مي بينيد كه در اين آيات سوره ي حضرت مريم سلام الله عليها شفاعت در روز قيامت به شرط آن عهد خاص(كه از بحث ما خارج است) پذيرفته شده است.
و يا آيه 48 سوره مدثر كه مي فرمايد:


فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ(48)
از اين رو شفاعت شفاعت‏كنندگان به حال آنها سودي نمي‏بخشد. (48)

يعني كه در قيامت شفيعاني وجود دارند اما آن گروه خاص مورد اشاره ي آيه از شفاعت آن گروه محرومند
و يا آيه109 سوره طه كه شرايطي را براي مقبوليت شفاعت عنوان مي كند

يَوْمَيذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَانُ وَ رَضيِ‏َ لَهُ قَوْلًا(109)
ر آن روز، شفاعت هيچ كس سودي نمي‏بخشد، جز كسي كه خداوند رحمان به او اجازه داده، و به گفتار او راضي است. (109)

با توجه به اين آيات و آياتي شما مطرح فرموديد مي توان به نكات زير توجه داشت.
1-شفاعت به اذن خداوند انجام خواهد شد.
2- در شرايط خاص و براي افراد خاص امكان شفاعت كردن وجود دارد- به اذن خدا-
3- شفاعت فقط نزد كساني است كه خدا آن ها را تاييد كرده باشد.
4-مشركين مورد شفاعت قرار نمي گيرند.
5-شفيع بايد من الله (از سوي خدا) باشد.

موفق باشيد

گروه پرسش و پاسخ سايت فطرت