مستنداتي از اهل سنت دال بر مجوز زيارت، بوسيدن، توسل به قبور و...

-بلال، موذن پيامبر، رسول خدا را در خواب ديد كه به او مي فرمايد: اي بلال، اين چه جفايي است؟آيا وقت آن نشده كه به زيارت من آيي؟ بلال بيدار شد و ندوهگين و ترسان گشت. بر مركب خود سوارشده به زيارت قبر پيامبر در مدينه آمد و شروع كرد به گريستن و صورت بر قبر پيامبر ماليدن. چون حسن و حسين عليهم‌السلام آمدند، آن دو را درآغوش كشيد و بوسيد.

تاريخ طبري، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 208 - تاريخ ابن كثير،ج 1 ص 174 و 197

مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 410

-مروان روزي مردي را ديد كه صورت و پيشاني بر قبر پيامبر نهاده است. گردن او را گرفت و گفت: مي داني چه مي كني؟وقتي سربلند كرد، ديد ابوايوب انصاري است. ابوايوب گفت: آري! من سراغ سنگ نيامده ام، سراغ رسول الله آمده ام. از آن حضرت شنيدم كه مي فرمود: بر دين گريه نكنيد وقتي كه شايستگان عهده دار آن شوند، بلكه زماني بر دين گريه كنيد كه نااهلان عهده دار و والي آن گردند!

مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 410

الفقه علي المذاهب الاربعه، ج 1 ص 421

المنهاج، محيي الدين نوري شافعي، ج 1 ص 357 چاپ شده در حاشيه شرح مغني.

تاريخ طبري، ج 1 ص 80 – العرايس ثعلبي، ص 29.

حاشيه ابي الاخلاص حنفي، ج 1 ص 168 در حاشيه دررالحكام.

تاريخ طبري، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 208 - تاريخ ابن كثير، ج 1 ص 174 و 197.

- ابن منكدر (از تابعين، متوفاي 130) همراه اصحابش مي نشست و گاهي كه تشنگي سراغش مي‌آمد، درهمان لحظه برخاسته صورت برقبر پيامبر مي‌نهاد و درمقابل اعتراض همراهانش، مي‌گفت: از قبر پيامبر شفا مي‌گيرم. وي گاهي به صحن مسجد مي‌آمد و در جاي خاصي بر زمين مي‌خوابيد، علت را كه مي‌پرسيدند، مي‌گفت: خودم ديدم كه پيامبر در همين جا خوابيده بود.

وفاء الوفاء، ج 2 ص 444

المغني، ج 1 ص 495، درباره چاه‌هاي مدينه - الوفاء الوفاء، ج 2 ص 119 تا 149

الفقه علي المذاهب الاربعه، ج 1 ص 421

تاريخ طبري، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 208 - تاريخ ابن كثير، ج 1 ص 174 و 197.

عبدالله بن احمد حنبل مي گويد از پدرم درباره حكم كسي كه به منبر رسول خدا دست مي كشد و تبرك مي جويد و آن را مي بوسد و با قبرنيز همين كار را مي كند تا ثواب ببرد، پرسيدم. گفت: اشكالي ندارد.

مستدرك حاكم، ج 4 ص 515، - وفاء الوفاء، ج 2 ص 410

عبدالله بن عمر، هنگام زيارت قبر پيامبر، دست راست را روي قبر مي‌نهاد و بلال حبشي چهره برآن مي‌نهاد. روشن است كه علاقه زياد و عشق و محبت به اين كار فرمان مي‌دهد و اين نوعي احترام و بزرگداشت است و مردم به تناسب شوقشان حالات متفاوتي دارند. بعضي‌ها وقتي قبر را مي بينند، بي اختيار به سمت آن مي شتابند، برخي هم با تاخير و درنگ، و همه محل خيرند.

تاريخ بغداد، خطيب بغدادي، ج 1 ص 146 - تاريخ الشام، ابن عساكر، ج 6 ص ‍ 108

المنتظم، ابن جوزي، ج 5، ص 99

سنن ابن داود، ج 2 ص 72 - صحيح بخاري، ج 2 ص 247

-محمد بن احمد رملي، از بزرگان شافعيه در «شرح منهاج» گفته است: سايه‌بان گذاشتن روي قبرو بوسيدن صندوق قبر و لمس كردن آن هنگام زيارت، مكروه است، مگر آن كه به قصد تبرك باشد، هم‌ چنان كه فتوا داده‌اند اگر كسي در اثر ازدحام نمي‌تواند حجرالاسود را لمس كند، با عصا به آن اشاره كند، آن گاه عصا را ببوسد.

-مناقب خوارزمي، ص 252، - فرايد السمطين، باب اول - مستدرك حاكم، ج 3 ص 151. (اين مطلب از الغدير، ج 1 ص 300 نقل شده است).

- فتواي ابن حنبل: ابن جماعه شافعي مي گويد: عبد الله بن احمد حنبل اين روايت را از پدرش نقل كرده است: « از پدرم در باره مردي كه منبر و قبر رسول خدا (صلّي الله عليه وآله) را براي ثواب مس مي كرد و تبرك مي جست و مي بوسيد پرسيدم، در جواب گفت: اشكالي ندارد. (وفاء الوفاء، ج 4، ص 1414)

-عبدالله، فرزند احمد بن حنبل مي گويد: از پدرم پرسيدم: مسّ منبر رسول الله و تبرّك با مس كردن آن، و بوسيدن و يا مسّ و متبرّك شدن به قبر شريف و يا بوسيدن آن به قصد ثواب، چه حكمي دارد؟ پدرم گفت: هيچ اشكالي ندارد. (الجامع في العلل و معرفة الرجال، ج2، ص32 - وفاءالوفا، ج4، ص1414)

-رملي شافعي مي گويد: تبرّك جستن به قبر پيامبر و يا عالم و يا اوليا جايز است و بوسيدن و استلام آن ايرادي ندارد. (كنز المطالب، ص 219)

-محب الدين طبري شافعي گويد: بوسيدن قبر و دست گذاشتن روي آن جايز است و سيره و عمل علما و صالحان بر آن است. (اسني المطالب، ج1، ص331)

- زركشي: تربت قبر حمزه از حكم منع برداشتن خاك حرمين، استثنا شده است، زيرا اتفاق همگان بر جواز نقل آن براي معالجه صداع است.،وفاء الوفا، ج1، ص69)

- سُبكي مي گويد: مردم سمرقند به قدري از خاك قبر بخاري برداشتند كه قبر ظاهر شد به طوري كه نمي شد جلوي مردم را گرفت تا اين كه ضريح مانندي را بر روي قبر گذاشتند! (طبقات الشافعيه، ج2، ص233 - سير اعلام النبلاء، ج12، ص467)

- ابن كثير مي گويد: تشييع كنندگان دستمال و عمامه‌هاي خود را به عنوان تبرك روي جنازه ابن تيميه انداختند... و آب غسل او را به عنوان تبرك نوشيد! (البداية و النهايه، ج14، ص136)

- محمد بن مؤمل شاگرد ابن خُزيمه كه شيخ بخاري و مسلم و به اصطلاح شيخ الاسلام است مي گويد: به همراه استادم ابن خزيمه و جمعي از اساتيد به زيارت بارگاه قبر علي بن موسي الرضا(ع) در طوس رفتيم، استادم ابن خزيمه چنان در برابر آن بقعه متبركه تعظيم و تواضع كرد كه همگي در شگفت مانديم. (تهذيب التهذيب، ج7، ص339)

-ابو علي خلال، شيخ حنابله، مي گويد: هرگاه مشكلي بر من عارض شود، قبر موسي بن جعفر(ع) را زيارت مي كنم و به ايشان متوسل مي شوم و خداوند مشكل مرا آسان مي كند. (تاريخ بغداد، ج1، ص 120)

-محمد بن ادريس شافعي به قبر ابو حنيفه، و احمدبن حنبل به قبر شافعي متوسل مي شد. (مناقب ابي حنيفه، ج2، ص199)

مسلمانان، به قبر ابو ايوب انصاري متوسل مي شدند و براي طلب باران به قبر او پناه مي بردند. (مستدرك حاكم، ج3، صشيعه نيوز