اهل تسنن اعمال و فجايع معاويه و بعض خلفاء را چگونه توجيه مي‌كنند؟

پاسخ:
اكثريت تسنن, اين همه كشتارهاي ناحق و بي‌بندوباريها را كه به دست صحابه و خاصه معاويه و كارگردانان وي انجام يافته است, توجيه مي‌كنند كه آنان صحابه بودند و به مقتضاي احاديثي كه از پيغمبر اكرم (ص) رسيده, صحابه مجتهدند و معذور و خداوند از ايشان راضي است و هر جرم و جنايتي كه از ايشان سر بزند معفو است!!! ولي شيعه اين عذر را نمي‌پذيرد؛ زيرا:

اولاًُ: معقول نيست يك رهبر اجتماعي مانند پيغمبر اكرم (ص) براي احياي حق و عدالت و آزادي بر پا خاسته و جمعي را هم عقيده خود گرداند كه همه هستي خود را در راه اين منظور مقدس گذاشته آن را لباس تحقق بخشند و وقتي كه به منظور خود نايل شد, ياران خود را نسبت به مردم و قوانين مقدسه خود آزادي مطلق بخشد و هر گونه حقكشي و تبهكاري و بي‌بندوباري را از ايشان معفو داند؛ يعني با دست و ابزاري كه بنايي را برپا كرده با همان دست و ابزار آن را خراب كند.

و ثانياً: اين روايات كه صحابه را تقديس و اعمال ناروا و غير مشروع آنان را تصحيح مي‌كند و ايشان را آمرزيده و مصون معرفي مي‌نمايد از راه خود صحابه به ما رسيده و به روايت ايشان نسبت داده شده است و خود صحابه به شهادت تاريخ قطعي با همديگر معامله مصونيت و معذوريت نمي‌كردند, صحابه بودند كه دست به كشتار و سب و لعن و رسوا كردن همديگر گشودن و هرگز كمترين اغماض و مسامحه‌اي در حق همديگر روا نمي‌داشتند.

بنابراين آنچه گذشت, به شهادت عمل خود صحابه‌, اين روايات صحيح نيستند و اگر صحيح باشند مقصود از آنها ديگري است غير از مصونيت وتقديس قانوني صحابه.
و اگر فرضاً خداي متعال در كلام خود, روزي از صحابه در برابر خدمتي كه در اجراي فرمان او كرده‌اند اظهار(1) رضايت فرمايد, معناي آن, تقدير از فرمانبرداري گذشته آنان است نه اينكه در آينده مي‌توانند هرگونه نافرماني كه دلشان مي‌خواهد بكنند. (1) سوره توبه/ 100

انجمن گفتگوي اديان و فرق