دعای ماه رجب، از آن دعاهایی است که چگونه با خدا حرف زدن را یادمان می‎دهد. به ما یاد می‎دهد به جای قُلدری و طلبکاری از خدا، به او بگوییم:

ای آنکه بابت هر خیری، به تو امید داریم. ای خدایی که به عمل کم و کار اندک ما، پادشهای فراوان می‎دهی...

ای خدایی که بندگانت از تو نمی‎خواهند، تقاضایی نمی‎کنند، دعایی نمی‎کنند اما، تو به آنها می‎بخشی آن‎چیزی را که از تو مسئلت نمی‎کنند. آن‎ها چشم باز می‎کنند و می‎بینند نعمت‎هایی دارند که هیچگاه از تو نخواسته بودند.

ای خدایی که بندگانت، نه تنها از تو چیزی را می‎گیرند که هیچگاه نخواسته بودند، بلکه به آن معرفت هم ندارند. حواسشان نیست که تو خدای مهربان، نعمتت را فزون کردهای و به آنها بخشیدهای. چشم باز می‎کنند، اما نمی‎بینند؛ نمی‎فهمند...



تحریریه سایت فطرت